Senwes Scenario April / Mei 2018 - Page 9

LANDBOUKUNDIG ’n Belangrike deel van krip­bestuur is om seker te maak dat die regte voer vir die regte diere gevoer word aangesien elke fase se formulasie verskil. Swakker as verwagte voerinname is die voorspel tot swak vleisproduksie en die eerste teken van spanning wat deur ᾿n siektetoestand soos metaboliese steurnis (suurpens, infeksie) of die omgewing (wind, reën, lugdruk, sosiale druk) veroor­ saak word. Oor ᾿n 24-uur periode is daar met aangewese kripspasie ge­noeg tyd dat elke dier maksimum voer sal kan inneem. Die geluide, vertoon en vars reuk van die voerproses stimuleer voer- inname - hoe meer kere hoe beter. In praktyk word twee- en soms drie- keer per dag gevoer. Krippe moet verkieslik nie heeltyd gevul wees nie aangesien daaglikse inname akku- raat gemeet moet kan word en nuwe voer op ou voer kan begin muf. Elke krip moet elke dag eenkeer heelte- mal leeggevreet of skoongemaak word. ᾿n Handige be­­stuursmaatreël is om daagliks ᾿n kriptelling van elke krip te hou. Dit is ᾿n eenvoudi­ge 3- of 4-punt skaal, van blink tot min gevreet, om aan te toon of die afge- lope dag se voer te min was en of daar spanning/fout in die kraal is. Die smaak en reuk van voer het ᾿n aanvanklike invloed op die inname van voer. Die belangrikste volhou- bare stimulasie vir vrywillige inname is die maksimum verteerbaarheid van die voer wat deur ᾿n korrek geformuleerde voer en gesonde rumen-omgewing bepaal word. 08 SENWES SCENARIO | HERFS 2018 07