Pioniers Magazine okt/ nov/ dec 2018 | Verandering en Transformatie - Page 20

vrouw. Als je als vrouw binnenkomt op een sollicitatiegesprek, dan denken mensen in eerste instantie iets anders over je geschiktheid voor een managementfunctie dan als er een man binnenkomt. Het stereotiepe beeld kan overigens wel veranderen, dat weten we inmiddels uit eigen onderzoek. En dat is belangrijk want organisaties missen potentieel. Er is zoveel kwaliteit en talent onder vrouwen, en organisaties maken daar te weinig gebruik van.

Waar komt je affiniteit met gender vandaan?

Mijn moeder was heel feministisch en zij was lid van allerlei vrouwengroepen. Ik ging vaak met haar mee. Ik ben een jaren ‘70 kind. Toen ik zelf student was, dacht ik dat we deze strijd wel hadden gestreden. In de collegebanken zag ik mannen en vrouwen en dat hadden we toch maar mooi gewoon bereikt. We zijn er wel, dacht ik naïef. Ik had toen helemaal geen interesse om iets te doen met dat onderwerp. Naarmate ik zelf als adviseur in organisaties kwam en onderzoek naar leiderschap deed, ontdekte ik dat dit onderwerp juist wel heel belangrijk en nog steeds actueel was. Ik heb vervolgens samen met mijn collega-hoogleraren Floor Rink en Michelle Ryan verschillende studies naar gendervraagstukken gedaan.

Heb je zelf ideeën wat het doorbreekt?

Jazeker, het gaat echt om aantallen vrouwelijke leidinggevenden. Ook op basis van een studie die ik heb gedaan naar wat mensen een ideale leider vinden. Daar komt uit: iemand die over masculiene kenmerken beschikt. Bij de respondenten die zelf een vrouwelijke leidinggevende hadden, of werkten in een organisatie met meer dan 20-40 procent vrouwelijke leidinggevenden, zagen we dat het beeld van een ideale leider anders is. Deze respondenten vinden een mix van masculiene en feminiene eigenschappen het meest ideaal; dat noemen we androgyn leiderschap. Als je zelf de ervaring

hebt dat de manager een vrouw

kan zijn, dan associeer je

leiderschap of de rol van

manager steeds minder met

uitsluitend een man.

Zolang het zo is dat ik hier de enige vrouwelijke hoogleraar ben, denken mensen nog steeds: “He, wat raar, dat

zal wel niet de professor zijn.” Als we er meer hebben en dus ervaren dat het anders kan, dan is het volstrekt normaal dat een vrouw ook hoogleraar is. Dan word je als persoon gezien als je binnenkomt en niet meer als vooral een vrouw.

WWW.PIONIERSMAGAZINE.NL