nisan2019 nisan2019 - Page 33

İbrahim amcanın torunu Kerem öne atıldı; “Ama dedeciğim okulda yapılan şakalar böyle değil ki, kalem alıyoruz ‘Nisan bir’ diyerek el koyuyoruz ya da ‘aklımda’ diyor, yani çok masum şaka bunlar.” -Sevgili torunum peki o kalemi hak edecek ne yapıyorsun, o senin hakkın mı, yoksa gasp etmenin cilalanmış hali mi, deyince torunun başı öne eğildi. Devam etti İbrahim amca, “İnsanları aldatan olmayın, aldanan da olmayın ama illa birisi olacaksanız, ben derim ki asla aldatan tarafta olmayın. O yanda hiç durmayın, sizi o cephede gören olmasın. Hele hele bunu birkaç saniyelik kahkaha için yapanlardan hiç olmayın.” Çocuklardan birisi 1 Nisan şakasının tarihini sordu İbrahim amcaya, İbrahim amca da çocukların anlayacağı dilde cevap verdi; -Her ülkenin bir kahramana ihtiyacı, o ülkenin ekmeğe, suya, sabuna, ete, süte ihtiyacından daha çok olduğuna eminim. Öyle ki, içlerinden bir kahraman çıkmazsa bile çıkartırlar. Aslında kahramanlar, toplumları motive eden birer semboldür. Dünyada Süpermen diye bir şey yoktur ama insanların süper güçlerle donatılmış gibi allar, pullar, hatta bazen kendi elleriyle yaptıkları puta bile taparlar. Çocuklardan birisi atıldı, “İbrahim amca, 1 Nisan’ın tarihini söyleyecektin, şaşırdın kahramanlıkları anlatıyorsun.” Bütün çocuklar hep birlikte güldüler. Muhtemeldir ki İbrahim amcanın artık bunadığını düşünüyorlardı. “Şaşırmadım çocuklar” diye devam etti İbrahim camca, “Şaşırmadım, lafı 1 Nisana getireceğim de siz sabırsız çıktınız” Bu defa gülen İbrahim amcaydı, çocuklar da onun güldüğünü görünce güldüler. Devam etti İbrahim amca, “Değer yargısını kaybeden, vefayı unutan toplumların ‘vefalı görünme’ adına belli günleri olur, haftaları olur. Bir de buna kapitalist sistemin ‘harcama teşvik’ini ekleyince ‘önemli’ sayılan günlerden geçilmez. 1 Nisan belki böyle değil, harcamayı çok teşvik etmez ama ‘aldatmayı’ normalleştirir. Bu açıdan Nisan 1 şakası, kanmayı ve kandırılmayı ‘normal’ gören yapısı nedeniyle eleştiri konusudur. Eleştirilen şakalaşma değil, ‘aldatmayı normalleştirme’dir çocuklar.” 33