nisan2019 nisan2019 - Page 10

Öz Emrullah Atabey Solumdan seslenen atlıya dikiyordum gözlerimi gökten ödünç aldığım yüzün özünden mavi bir süzülüşle. Bir melodinin kulağımı çınlayan tokadı savruldu ağaçların dallarından yüreğimdekine benzer bir yaprak kahverengini kırıldı, hüzne yalpalandı. Bir yüz aksiyle yerden düştü gök yırtıldı perdeler hanemde ayna rengi cümleler ko(r)ktu dudaklarımda. Bir tılsım kanar yağmur yağmur incinir senin yüzünden güller tıkırdar bir duvar bende hangi düşünceye çarpar zihnim avuçlarına düşmeden bilmediğim. Kıvrıldı cümlelerden süzülen öz uyudu göğsünde… çocuğumuz olsaydı ona sütten çıkmış cümleler içirdi bilirdi oysa kendini içirirdi, bir ben bilirdim. Ölüm mevsimi doğduğunda menekşe kokulu yıllar ortasından sakın, uzatma sözcüklerin başını dişlerinin arasından onlara temas edince, çürüyecekler! 10