Natura May- June 2014 - Page 111

dönüşümler mimariyi tarihselciliğin ötesine taşıyor. Osmanlı ve Türk konut mimarisi ahşaba dayalıyken, ‘Türk evi’nin Sedad Hakkı Eldem gibi mimarlar tarafından yapılan 20. yüzyıldaki örnekleri betonarmeydi. Mimarlar burada Andezit taşını prekast beton ile birlikte kullanarak yeni bir mimari yaklaşım elde ediyorlar. Strüktür ve malzemeler (beton ve taş) anlatım değeri ile birlikte 21. yüzyıl için bir hükümet binasında Türk milli kimliğini ortaya koymayı başarıyor. Mimari, yapısı, malzeme temeli ve görsel karakteri bir arada hükümetin ve kullanıcıların ihtiyaçları ile modern mimarinin hedeflerini etkin bir şekilde buluşturuyor. Kolon, kiriş, saçak ve taş kaplama gibi temel mimari elemanlar Türk evinin mimari karakterini yapıya taşıyor. Basic architectural elements such as columns, beams, eaves and stone cladding generate an architectural character associated with the Turkish house. The overall geometry of the building represents a gesture towards Turkish and Ottoman precedents. But the architects transformations of this architectural style in material and function move the architecture past historicism. Ottoman and Turkish domestic architecture was based on timber while 20th century examples of the “Turkish House” by the likes of Sedad Hakkı Eldem were in reinforced concrete. Here the architects have used the Andesite stone cladding along with precast concrete to achieve a new architectonic approach. Structure and materials, concrete and stone are expressive, yet they also serve to represent Turkish national identity in a governmental building for the 21st century. The architecture, its structure, material basis and visual character, work to effectively to balance the needs of government, its users and the goals of modern architecture. MAYIS - HAZİRAN 2014 / MAY - JUNE 2014 • NATURA 111