Matichonbook อย่าเรียกฉันว่านังแพศยา (I Didn't Kill My Husband) - Page 31

ส า ม ครั้งที่สองที่หลี่เสวี่ยเหลียนเจอหวังกงเต้าคือในห้อง พิจารณาคดี   หวังกงเต้าสวมเครื่องแบบผู้พิพากษา เขาเพิ่ง ตัดสินคดีพิพาทเรื่องทรัพย์สินจบไป  สองพี่น้องตระกูลเฉา จากย่านตงเจียในตัวอ�ำเภอเป็นลูกก�ำพร้าแต่เล็ก พอเติบใหญ สองพี่น้องรวมทุนเปิดร้านขายซุปพริกไทยตรงสี่แยกในตัว เมือง  ทุกวันทั้งสองจะตื่นมาเปิดร้านตั้งแต่ยามห้า ร้านก ตั้งอยู่ในย่านตัวเมืองที่คึกคัก ท�ำให้ท�ำมาค้าขึ้น แต่ปีก่อน คนพี่แต่งงาน ร้านจึงมีคนเพิ่มมาอีกคน และความขัดแย้ง ก็เพิ ม ่ เป็นเงาตามตัว ความบาดหมางรุนแรงขึ น ้ เรื อ ่ ยๆ จนถึง ขั้นแตกหัก  การแบ่งทรัพย์สินอื่นๆ ในบ้านไม่ใช่ปัญหาใหญ ทุกอย่างคนละครึ่ง แต่พอมาถึงเรื่องร้านซุปพริกไทย สอง พี่น้องไม่มีใครยอมใคร ต่างคนต่างอยากได้  เรื่องจึงร้อนมา ถึ ง ศาล  หวั ง กงเต้ า เป็ น เพื่ อ นสมั ย ประถมของคนพี่   พอ ทักทายกันแล้วก็เริ่มไกล่เกลี่ยให้สองฝ่ายประนีประนอม ใคร จะเอาร้านพริกไทยไปก็ต้องจ่ายเงินชดเชยให้อีกฝ่ายเป็น จ�ำนวนเท่านั้นเท่านี้   ฝ่ายพี่เห็นด้วยกับการไกล่เกลี่ย แต คนน้องกลับดึงอีกประเด็นเข้ามาเพิ่ม บอกว่าตั้งแต่แต่งงาน พี่ชายก็ไม่ยอมตื่นเช้าเหมือนก่อน สองปีมานี้เขาต้องเป็น คนตื่นตั้งแต่ยามห้ามาเปิดร้านซุปพริกไทยตรงสี่แยกเพียง คนเดียว เท่ากับเพิ่มภาระรับผิดชอบให้เขา ดังนั้น ถ้าจะ ไกล่เกลี่ยเรื่องร้าน พี่ก็ควรจ่ายค่าเหนื่อยตลอดสองปีนี้ของ 30  หลิวเจิ้นอวิ๋น