Matichonbook อย่าเรียกฉันว่านังแพศยา (I Didn't Kill My Husband) - Page 15

“หวังกงเต้า” หลี่เสวี่ยเหลียนตอบ “เธอเป็นใคร” “หม่าต้าเหลี ย ่ นจากหมู บ ่ า ้ นหม่าเจียจวงเป็นลุงฝั ง ่ แม่ของ คุณใช่ไหม” หลี่เสวี่ยเหลียนถามย้อน หวังกงเต้าเกาหัวแกรกๆ คิดอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้า “คุณรู ใ ้ ช่ไหมว่าพ่อแม่ของเมียของหม่าต้าเหลี ย ่ นมาจาก ชุ่ยเจียเตี้ยน” หลี่เสวี่ยเหลียนถามอีก หวังกงเต้าพยักหน้า “คุณรู้ใช่ไหมว่าน้องสาวของเมียของหม่าต้าเหลี่ยนแต่ง งานแล้วย้ายไปอยู่หูเจียวาน” หวังกงเต้าเกาหัวแกรกๆ แล้วส่ายหน้า “ญาติฉ น ั  ลูกสาวฝั ง ่ บ้านป้าของฉันน่ะ แต่งงานกับหลาน ชายของพี่ผัวของน้องสาวของเมียของหม่าต้าเหลี่ยน เพราะ งั้นถือว่าเราเป็นญาติกัน” หวังกงเต้าขมวดคิ้ว “เธอต้องการอะไรกันแน่” “ฉันอยากหย่า” เขาต้องหาที่ให้เธอวางกระสอบงา และส�ำคัญกว่านั้น คือเขาต้องการให้แม่ไก่แก่ที่ยังร้องไม่หยุดสงบลง  แต่ที่จริง ก็ไม่ใช่ทั้งเพราะกระสอบงาหรือแม่ไก่หรอก แต่เพราะเขา อยากไล่หลี่เสวี่ยเหลียนกลับไปเร็วๆ ต่างหาก  สุดท้ายหล เสวี่ยเหลียนจึงได้เข้ามานั่งในห้องรับแขกของหวังกงเต้า ผู้หญิงคนหนึ่งโผล่ศีรษะออกมาจากห้องด้านในแล้วหลบ กลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว  หวังกงเต้าพูดว่า 14  หลิวเจิ้นอวิ๋น