Matichonbook พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ - Page 15

เหมือนพระจันทร์ย ม ิ้ แฉ่ง ยายศรีใจดี มีอารมณ์ข น ั  แล้วยังมีเรื อ ่ ง เล่ามากมาย เวลาเล่าก็มักมีค�ำเปรียบเปรยของจีนสอดแทรก มันฟังแปลกๆ และตลกด ตอนที่ยายศรียังอยู่ดาวน่าจะอายุสี่ห้าขวบ...ไม่ก็โตกว่า นั้นนิดหน่อย เขาไม่แน่ใจ เขาจ�ำไม่ได้  มันนานมากแล้ว ที่แน่ๆ คือยายอยู่ในห้องสายฝนนั่น แต่นึกอย่างไรนึกไม่ออกว่าห้องม กลิ่นฝนหรือยัง หรือยายศรีหายไปตอนไหน และอย่างไร ความ ทรงจ�ำของเขาแตกร้าวเป็นเศษเล็กเสี้ยวน้อยกระจัดกระจาย ไม่ปะติดปะต่อ บางครั ง ้ จ�ำช่วงเวลาหนึ ง ่ ได้ช ด ั เจนราวกับเพิ ง ่ เกิด ไม่นาน แต่กลับจ�ำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่...ตอนไหน และจ�ำสิ่งที่เกิด ก่อนหน้าหรือหลังจากนั้นรวมทั้งเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวพันกับมัน ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย อย่างกับพวกมันไม่ใช่ความทรงจ�ำของเขา แต่เป็นของคนอื่น หรือไม่ก็เป็นความทรงจ�ำของความทรงจ�ำอีกท ภาพที ก ่ ระจ่างชัดที ส ่ ด ุ  เก่าแก่ท ส ี่ ด ุ  และชอบผุดพรายขึ น ้ ในใจบ่อยๆ คือชั ว ่ ไม่ก น ี่ าทีส น ั้ ๆ ตอนบ่ายของวันที เ ่ ขาเกิด เป็น รูปรางใบหน้าของแม่ขณะก�ำลังก้มมอง ก่อนจะไล่สายตาส�ำรวจ เนื้อตัวไปทั่วๆ รัวเร็ว ขึ้นๆ ลงๆ เผินผาด กับท�ำปากขมุบขมิบ กระซิบนับนิ้วมือนิ้วเท้า...หนึ่ง...สอง...สามสลับกับพึมพ�ำเรียก เบาๆ ว่า ลูก ลูกซ�้ำๆ อยู่เช่นนั้นเพราะเธอยังไม่ได้ตั้งชื่อให้ดาว แม่ บ อกว่ า เขากั บเธอเจอกัน ก่อนหน้า แล้ว ครั้งหนึ่งตอนเขา ออกมาดูโลกในตอนเช้ามืด ลูกตัวเล็กเหมือนแมว มีปากเจ่อ  ยื่นเหมือนนก...แม่ว่า แล้วดาวก็จ�ำอะไรเกี่ยวกับเช้านั้นไม่ได 14  วีรพร นิติประภา