MAASTRO clinic | een eeuw radiotherapie in Limburg - Page 56

In 1913 werd de Coolidge-buis ontwikkeld. Door zonder wetenschappelijke beschouwingen over hoe het hoge vacuüm in die buis, gecombineerd met dit resultaat bereikt werd. Ongeveer tot de Eerste een regelbare verhitting van de kathode, kon de Wereldoorlog paste de medische röntgenologie al buisstroom onafhankelijk van de spanning gevarieerd die nieuwe ontdekkingen toe zonder dat men precies worden, waardoor de stralenkwaliteit (hardheid van wist wat men deed. de stralen) onafhankelijk van de stralenintensiteit 54 Een belangrijk probleem was het meten van de ingesteld kon worden. Zo ontstond rond die tijd toegediende hoeveelheid straling, de stralingsdosis. geleidelijk een differentiatie in röntgenapparatuur. Weten hoeveel straling was toegediend was nodig Naast typische diagnostiekapparaten, gekenmerkt om bij een andere patiënt eenzelfde effect te kunnen door een hoog vermogen met korte opnametijden, bereiken. Door de onbetrouwbaarheid van de kwamen er ook apparaten voor oppervlakte- en apparatuur kon die dosis per behandeling enorm dieptebestraling met zowel lagere als hogere wisselen. Freund vermeldde daarom al in 1897 dat kilovoltages en langere bestralingstijden. hij bij de verwijdering van haar op een moedervlek De vooruitgang in de radiotherapie was een stralendosis gebruikte die vergelijkbaar was met gedurende die eerste jaren vooral een zaak van de dosis waarmee hij een röntgenfoto van een hand trial and error. Al doende lerend probeerde men maakte o R6g7FBVVV&VƖ6Fw7FBfࠦFV\:FR&FVBVVV&Ɩ6VW&FRW&fW ֖WWB&vV'&VVVV6FRVWFWFFP