JR. by Campaign June 2016 - Page 24

CAREER SERIOUS Evren Özbozdağlı (29) Art Direktör, TBWA\İstanbul Reklamcılık ve Halkla İlişkiler, Anadolu Üniversitesi İki kolda da bir nebze deneyimim olduğu için hem güzel sanatlar fakülteleri hem de iletişim fakülteleri için eksik gördüğüm konularda yorum yapma hakkını kendimde buldum. Birkaç önemli konuya şöyle değinebiliriz: Öncelikli problem sanırım pratikten uzak eğitim verilmesi. İstanbul’da (ve bir nebze Ankara’da) eğitim alanlar bu konuda biraz daha şanslı. Okurken staj yapabilmek gibi gerçekten önemli bir avantaja sahipler. Diğer üniversitelerin bu konuda daha somut adımlar atması gerektiğini düşünüyorum. Belki üniversitelerin içinde atölye grupları kurulabilir ve “gerçek” müşterilere, “gerçek” işler yapılabilir. Anadolu Üniversitesi bunu zamanında yapmaya çalışmıştı. Umarım devam ediyorlardır. Şu an sektörde kreatif direktör – group head pozisyonundaki birkaç arkadaşımla zamanında o atölyede beraber çalışmıştık mesela. Yine bir başka çözüm, reklam ajanslarıyla ortak çalışmalar yürütmek olabilir. Reklam ajansları okulları brief’leyebilir, öğrencilerden gerçek işler çıkarmalarını bekleyebilir. Diğer bir problem eğitimin out-dated olması. Geleneksel yöntemler tabii ki öğretilmeli ancak daha güncele daha çok yer açmak gerekiyor. Sektör özellikle son 10–15 yılda inanılmaz değişimler yaşadı. Dijital ajanslar artık geleneksel çalışan ajanslardan müşteri kapıyor, müşteriler 360 derece iletişim yapalım isteğiyle geliyor, network ajanslar içlerinde dijital departmanlar kuruyor (ya da basitçe bir dijital ajans satın alıyorlar) ancak okullarda hala yeteri kadar önem verilmiyor. Bence dijital dünyanın Ecem Yurdagül (27) Jr. Art Direktör, Manajans/JWT Grafik Tasarım, Yaşar Üniversitesi da öğrencilere aktarılması en az SWOT analizinin öğretilmesi kadar önemli :) Güzel sanatlar fakültelerinde ise en basitinden Adobe Photoshop bile hala geleneksel yöntemlerle öğretiliyor. Staja gelen birçok arkadaşımız hala Smart Obje hakkında hiçbir bilgiye sahip değil. Diğer bir problem, iki fakülte arasındaki uzaklık. Bu iki fakültenin birbiriyle daha iç içe öğrenim veriyor olması gerekiyor bana göre. Ajanslarda beraber çalışacakları ekip arkadaşlarıyla daha üniversite aşamasındayken tanışmış olmaları, beraber çalışıyor olmaları, beraber üretiyor olmaları gerekiyor. Belki daha fazla ortak ders verilebilir ya da ilk maddede belirttiğim üzere atölye çalışmalarında beraber çalışabilirler. Bir başka problem de öğrencilerin çok yönlülük için desteklenmemesi. Tek bir şey yapabiliyor olmak artık yetmiyor. Birkaç yan kolunuzun da olması gerekiyor. Örneğin TBWA buna “T-shape” adını veriyor. İşe alımlarda ise buna öncelik veriliyor. Basitçe “T-shape”i, insanın derinleştiği bir konu olması ancak bunun yanında müzikten fotoğrafçılığa, finanstan psikolojiye birçok konuda da bilgi sahibi olması gerektiği şeklinde ifade edebiliriz. Okulların da öğrencilerini bu yönde teşvik etmesi gerektiğini düşünüyorum. Yani bir reklamcılık öğrencisi neden heykel dersi alamasın ki? Daha birçok irili ufaklı problem sayılabilir, örneğin İngilizce’ye – ve hatta ikinci yabancı dileyeteri kadar önem verilmemesi gibi. Ancak majör problemler sanırım yukarıda saydıklarım. Gonca Yıldız (23) Freelance İllüstratör Grafik Tasarım, Kocaeli Üniversitesi Tasarım bölümlerinde okuyan kişilerin bakış açıları, göz ve algı yeteneği olanlar özel yetenek sınavıyla kabul ediliyor. Bu şekilde teorik eğitimi sağlayabiliyoruz fakat uygulama yönünün eksik olduğunu düşünüyorum. Mesela en basit bir malzeme seçiminde eksik kalıyoruz. Bu konuda verilen eğitimi yetersiz buluyorum. Tasarım öğrencilerinin en büyük eksiği işin mutfağını bilmemeleridir. Bir matbaa, tabelacı, offset bu gibi yerlerin ne şekilde iş kabul ettiği, makinelerin kullanımı vs. Bir cnc&lazer kesim, one vision baskı, folyo ve kağıt ebatları nelerdir, bu gibi yabancı terimler ve uygulama yöntemleri neler, 24 nasıl yapılır bilmiyoruz. Her ne kadar teorik öğretilse bile uygulama yapılmadan öğrenilmiyor. Bir şeyler eksik kalıyor bu konuda. 30 gün ajans stajı zorunluluğu verilirken, 30 gün matbaa stajı zorunluluğu da verilmeli diye düşünüyorum. Güzel Sanatlar, İletişim Tasarımı Fakülteleri ve diğer tasarım okullarının eksikliği uygulama ve malzeme bilgisi konusunda. Doğru malzemeyi seçebilmek demek uygulamanın sorunsuz halledilmesini ve tasarımın ergonomisini doğrulamak demek. Yani esasında bu kısır döngü içinde sadece tasarım öğrenmenin eksiklik oldu