Heel Nederland Leest Magazine Winter 2016/2017 - Page 14

Vervolg van pagina 13 Gerhard te Winkel probeert, zoals hij zegt: ‘Leusden op de poëtische landkaart te zetten met een muziek- en poëziefestival, met leuke avonden.’ Verder werkt hij graag met andere kunstenaars aan multimedia projecten zoals Tonggloei. Meer informatie vind je op zijn website www.gerhardtewinkel.nl. Slamgedichten ‘Het is niet verstandig ingewikkelde gedichten voor te dragen. Er is een speciaal genre; slamgedichten. Die kunnen in drie minuten voorgedragen worden, ‘bekken’ lekker, hebben humor en sterke beelden. de huidige Nederlandse kampioen Carmien Michaels uit Antwerpen heeft zulke gedichten. Ze gooide hoge ogen op het EK in 2016. Lang niet alle slamgedichten blijven op papier overeind. Er zijn ook slammers die principieel niet publiceren, omdat ze voor het podium schrijven. Dichters, die erg opvallen bij slams, worden opgepikt door grote uitgevers zoals Ellen Deckwitz of Lotte Dodion. Deckwitz won een jaar lang alle slams waaraan ze meedeed. Een geweldige prestatie. Een heikel punt is de vraag wie er door mag. Er zijn jury’s maar hebben die verstand van zaken? Bij de U-slam mag het publiek beslissen. Ook dat is niet waterdicht, want iemand met veel vrienden komt een eind. Ik heb Lotte Dodion die slam ooit zien winnen. Op voorhand had zij geen fans in de zaal. Bij de finale wordt gewerkt bij met applausmeters, maar de discussie blijft. Bij de variant van oud-kampioen Bernhard Christiansen is dat probleem opgelost. Dichters gooien de dobbelsteen voor ze voordragen. Als ze hoge ogen gooien, moeten ze geprezen worden door de jury, bij lage ogen moeten ze afgezeken worden. Dat gaat er hard aan toe. Zie de video NK Dobbelslam 2015 op YouTube. Dit is dan ook meer een wedstrijd voor juryleden, dichters zijn hier kanonnenvlees. 14 Slams worden door het hele land gehouden. Fanatieke slammers gaan overal heen en pakken als het moet België en Duitsland ook mee. Ze reizen het land door in treinen, blijven bij vrienden logeren of reizen midden in de nacht weer naar huis.’ Nachttrein ‘Op Facebook verschijnen regelmatig foto’s van dichters, die op de terugreis in de nachttrein nog de gedichten die ze hoorden voordragen voor nietsvermoedende medereizigers of conducteurs. Je bent een liefhebber of je bent het niet. Er is niet een vaste stijl van voordragen. die succesvol is. Je hebt jong, snel en wild zoals Daniël Vis, overdacht en traag zoals Bernhard Christiansen en grappig en helder zoals Ellen Deckwitz, allemaal werden ze eens kampioen. Een eigen stijl, uitstraling en een goede voordracht zijn belangrijk. Op ‘gewone’ voordrachtavonden lezen ook dichters voor. Er zijn echter grote verschillen. Daar krijgen de dichters meer tijd en is het publiek welwillender. Bij slams hangt er vaak verwachting en opwinding in de lucht. Ook wordt het programma niet onderbroken door keurige politiek correcte muziek. Bij slams zie je dichters, die met leuke en bruisende poëzieprojecten bezig zijn. Er gebeurt van alles in de Nederlandse en Vlaamse poëzie met Facebook als grote aanjager. Dat is het praathuis van de slammers. Het meest opvallende initiatief vind ik het Poëziebordeel van onder meer Lotte Dodion. Een creatieve manier om poëzie te presenteren. Er zijn ook dichterscollectieven, zoals Hongerlief, die gezamenlijk optreden. Er is ook een voordrachtclub van Stadsdichters. Zo gebeurt er van alles, al slagen de dichters er voorbeeldig in dat geheim te houden.’ n