Graslander Uitgawe 2: Somer - Page 4

HOOFSTORIE GRONDSUURHEID IN RSA VERSLEG VINNIG EN WESENLIK Hierdie geldige, statisties betekenisvolle bevinding staan uit in ‘n analise van die ontledingsresultate van meer as 100 000 Vrystaatse grondmonsters wat dr Koos Bornman van OMNIA met hul “Omnia Nutrilogie® se Chemtech™ grondmonsterdatabasis” gedoen het en sluit in analises vir die periode 2000 tot 2015. Die 1997-inisiatief van Departement Landbou is destyds geloods om grondsuurheidsprobleme aan te spreek. ’n Tydjie gelede het ek ’n versoek tot dr Bornman gerig om te bepaal of daar moontlik ’n versuringstendens oor tyd te bespeur is vanuit hul groot databasis. Hieronder volg sy verslag: ONDERSOEK NA GRONDSUURHEIDSTENDENSE IN DIE VRYSTAAT (2000 TOT 2015) Dr Koos Bornman, OMNIA Algemene Bestuurder Strategiese Landboudienste Omnia Nutrilogie® se Chemtech™ grondmonster-databasis is geraadpleeg vir alle grondmonsters van 2000 tot 2015. Bogrondse monsters (0 – 25 cm) en ondergrondse monsters (25 – 60 cm) is ingesluit, saam met meer as 100 000 monsters. Gemiddeld is sowat 13 bogrondmonsters geneem vir elke ondergrondmonster. Die mediaanwaarde van elke jaar is bereken vir die grond-pH (gemeet in kaliumchloriedoplossing (KCl)) asook vir die ekstraheerbare suurheid (absolute waarde in centimol positiewe lading per kilogram grond, ook geëkstraheer met kaliumchloriedoplossing). Die volgende feite het na vore gekom: Die gemiddelde bogrondse pH-waarde het vanaf 2000 tot 2015 met nagenoeg 0.2 pH-eenhede gedaal vanaf ’n reeds kritiese waarde van 4.4. Die ekstraheerbare suurheidswaarde het feitlik verdubbel in die bogrond en met 92% toegeneem. Die ondergrondse pH (KCl) het verlaag vanaf ’n reeds ontstellende 4.25 na 4.15. Die ondergrond-ekstraheerbare suurwaarde het met 37% toegeneem. Verskeie redes kan geld, soos onder andere meer oneffektiewe bekalking, maar hoër aanwending van stikstofbemesting, gedryf deur hoër realise rende opbrengste, speel addisioneel óók ’n beduidende rol. Voorplanttoediening van groot eenmalige hoeveelhede stikstof in gereduseerde vorm, soos veral ureum, verlaag effektiwiteit van plantopname, wat aanleiding gee tot residuele stikstof wat oksideer word tot salpetersuur en ondergrondse versuring aanhelp. Die afleiding uit bogenoemde feite is dat as verwys word na mediaanwaardes, ’n hektaar (tot 60 cm diepte) met die ekwivalent van sowat 2.1 ton kalk (70% kalsiumkarbonaat- ekwivalent) addisioneel versuur het sedert 2000. Duur kalkvereistes is vanselfsprekend, maar gevolglike opbrengsverliese moet ook geag word. Regstelling van ondergrondse suurheid in sandgronde is prakties kompleks en duur. Sou daarin geslaag word om die kalk in die ondergrond te plaas, sou steeds nagenoeg 3 ton kwaliteit kalk vereis word net om dit tot by ’n pH van 4.5 (KCl) te bring. Met betrekking tot die berekende mediaanwaarde, is dit waarskynlik so dat die benutting van ondergrondse vog deur wortels totaal geëlimineer sal word deur ondergrondse suurheid. Die verklaarde kommer oor grondsuurheid in die laat negentigs het duidelik toegeneem en oordeelkundige, effektiewe bestuur van bekalking, asook stikstofbemesting, is nou belangriker as ooit. Verwysing: BORNMAN, J.J., 1999. The economy of liming. Proceedings of the soil acidity in agricultural production symposium of the Fertiliser Society of South Africa. Pretoria (July). 10-26. OPMERKINGS: Die ingesteldheid by boere om gewoon te bemes, sonder duidelike bepalings van hul grondsituasies, is oneffektief. Die progressiewe versurende tendens in gronde wat reeds suur is, is uiters kommerwekkend en kan gronde tot ’n punt neem waar regstellende aksies bykans onhaalbaar is. Die behoefte aan kalk in suur gronde het wesenlike finansiële implikasies en is ’n onvermydelike fokuspunt vir produsente wat nie verder uitgestel kan word nie. Ondergrond-suurheid lei ook tot alumi niumtoksisiteit wat wortelontwikkeling beperk. Grondanalises staan sentraal by innoverende boere en presisieboerdery is amper die norm in moderne saaiboerdery. Korrekte bemesting en korrekte bekalking is deurslaggewende inisiatiewe vir suksesvolle produksie. ’n Bondige historiese grondsuurheidverslag vir spesifieke gebiede in die somerreëngebied vanuit 1997 is beskikbaar en kan per e-pos aangestuur word. MC Fourie (B.Sc. Agric (Hons), B.Inst.Agrar (Hons), MDP)) Vir verdere inligting kontak hom by mccfourie@telkomsa.net of 082 823 0198 2 Graslander Oktober 2016 HOOFSTORIE GRONDSUURHEID IN RSA VERSLEG VINNIG EN WESENLIK Hierdie geldige, statisties betekenisvolle bevinding staan uit in ‘n analise van die ontledingsresultate van meer as 100 000 Vrystaatse grondmonsters wat dr Koos Bornman van OMNIA met hul “Omnia Nutrilogie® se Chemtech™ grondmonsterdatabasis” gedoen het en sluit in analises vir die periode 2000 tot 2015. D ie 1997-inisiatief van Departement Landbou is destyds geloods om grondsuurheidsprobleme aan te spreek. ’n Tydjie gelede het ek ’n versoek tot dr Bornman gerig om te bepaal of daar moontlik ’n versuringstendens oor tyd te bespeur is vanuit hul groot databasis. Hieronder volg sy verslag: ONDERSOEK NA GRONDSUURHEIDSTENDENSE IN DIE VRYSTAAT (2000 TOT 2015) Dr Koos Bornman, OMNIA Algemene Bestuurder Strate­ giese Landboudienste Omnia Nutrilogie® se Chemtech™ grondmonster-databasis is geraadpleeg vir alle grondmonsters van 2000 tot 2015. Bogrondse monsters (0 – 25 cm) en ondergrondse monsters (25 – 60 cm) is ingesluit, saam met meer as 100 000 monsters. Gemiddeld is sowat 13 bogrondmonsters geneem vir elke ondergrondmonster. Die mediaanwaarde van elke jaar is bereken vir die grond-pH (gemeet in kaliumchloriedoplossing (KCl)) asook vir die ekstraheerbare suurheid (absolute waarde 2 Graslander Oktober 2016 in centimol positiewe lading per kilogram grond, ook geëkstraheer met kaliumchloriedoplossing). wortels totaal geëlimineer sal word deur ondergrondse suurheid. Die volgende feite het na vore gekom: Die gemiddelde bogrondse pH-waarde het vanaf 2000 tot 2015 met nagenoeg 0.2 pH-eenhede gedaal vanaf ’n reeds kritiese waarde van 4.4. Die verklaarde kommer oor grondsuurheid in die laat negentigs het duidelik toegeneem en oordeelkundige, effektiewe bestuur van bekalking, asook stikstofbemesting, is nou belangriker as ooit. Die ekstraheerbare suurheidswaarde het feitlik verdubbel in die bogrond en met 92% toegeneem. Die ondergrondse pH (KCl) het verlaag vanaf ’n reeds ontstellende 4.25 na 4.15. Die ondergrond-ekstraheerbare suurwaarde het met 37% toegeneem. Verskeie redes kan geld, soos onder andere meer oneffektiewe bekalking, maar hoër aanwending van stikstofbemesting, gedryf deur hoër reali­ se­rende opbrengste, speel addisioneel óók ’n beduidende rol. Voorplanttoediening van groot eenmalige hoeveelhede stikstof in gereduseerde vorm, soos veral ureum, verlaag effektiwiteit van plantopname, wat aanleiding gee tot residuele stikstof wat oksideer word tot salpetersuur en ondergrondse versuring aanhelp. Die afleiding uit bogenoemde feite is dat as verwys word na mediaanwaardes, ’n hektaar (tot 60 cm diepte) met die ekwivalent van sowat 2.1 ton kalk (70% kalsiumkarbonaat- ekwivalent) addisioneel versuur het sedert 2000. Duur kalkvereistes is vanselfsprekend, maar gevolglike opb ɕٕɱ͔Ё)ݽɐIѕمɝɽ͔ɡ)ͅɽ́Ʌѥ́́ȸ)Mԁɥͱݽɐ)ɝɽє̰ͽԁѕ́́ѽ)݅ѕЁٕɕ́ݽɐЁЁѽЁ䃊e )مиԀ- єɥ5ЁɕѽЁ)ɕ݅ɑ́Ё݅ͭ幱)ͼЁѥمɝɽ͔ٽ()Yͥ =I958((丁Q䁽)Aɽ́ѡͽ䁥ɥձ )ɅɽՍѥͥմѡѥ͕ȁM)MѠɥAɕѽɥ)ձ䤸ظ)=A5I-%9L($ѕ䁉ɔݽє)̰ͽȁե́مհ)ɽͥՅ̰ͥ́ѥ($ɽɕͥݔٕɕѕ́)ɽ݅Ёɕ́ȁ̰́եѕ́ݕɽѽЃeչЁ)݅ȁɕѕͥ́孅́ȁ̸($єȁɽ)ݕ͕ͧͥ́̃eٕɵ呕չЁ٥ȁɽ͕є݅Ё)ٕɑȁեѝѕݽɐ($=ɝɽɡѽЁյ շ )ѽͥͥѕЁ݅Ёݽѕݥɬ($ɽ͕́х͕Ʌ䁥ٕɕ)ɔɕͥͥɑ䁥́ȁɴ)ɹͅɑ丁-ɕєѥ)ɕє́ͱݕ)ͥѥݔ٥ȁխ͕ٽɽխͥ+e ѽɥ͔ɽɡٕͱ٥)ͥͽɗمե(܁́ͭȁȁ́)ݽɐ)5 ɥMɥ!̤)%йɅȀ!̤5@)Yȁٕɑɔѥх)ɥѕ̈́ЁȀ̀((0