ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ-ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ - Page 95

Μη τυχόν κρύπτεται υπό την ασβεστόχρισιν ή αφηρέθη. Επί της θύρας είνε καρφωμένον πέταλον. Άλλοτε ήσαν δύο πέταλα και κατά την παράδοσιν εκαρφώθησαν εκ του εξής γεγονότος. Εις εποχήν, όπου η εκκλησία ήτο ερείπιον διήρχοντο εκείθεν έφιπποι δύο χωρικοί. Εις προτροπήν του ενός να προσκυνήσουν, αντέτεινε ο άλλος -Δεν βαριέσαι. Σ΄αυτά τα χαλάσματα θα πάμε. Πάραυτα το άλογον του κετέπεσε νεκρόν. Τότε επήγαν και επροσκύνησαν, επιστρέ- φοντας δε είδον τον ίππον αναζήσαντα. Προς ανάμνησιν εκάρφωσαν δύο των πετάλων του εις την θύραν της ερειπωμένης τότε εκκλησίας. Εντός ταύτης, εις το μέσον, είνε χαραγμένον επί πλακών χρωματιστών μωσαϊκόν. Μερικοί αόριστοι πλέον, αρχαίοι λίθοι μόλις διεσώθησαν εις τας ημέρας μας περί την εκκλησίαν. Έχομεν δε μεγάλην ανάγκην αρχαίων τοπογραφικών ενδείξεων εις το μέρος, διότι εκεί ήκμαζε η αρχαία πόλις Κρομμύων ή Κρομμυών. Κατά απλήν βέβαια σύμπτωσιν οι σημερινοί κήποι του χωρίου έχουν αφθονίαν κρομμυοφυτειών. Η πόλις έκειτο εις τα σύνορα της Μεγαρίδος και της Κορινθίας, εις την περιοχήν της οποίας περιήλθε βραδύτερον. Και ένας εκ των άθλων του Θησέως επετελέσθη ενταύθα. Η καταθλίβουσα την περιοχήν κρομμωνία Υς, εφονεύθη υπό του αττικού ήρωος. Μακρά εκτείνεται η παραλία των αγ. Θεοδώρων, αρίστη μελλοντική εκμετάλλευσις δια θερινά λουτρά. Χιλιάδες ανθρώπων ηδύνατο να λούωνται εδώ με καλήν θέαν τα βουνά της Επιδαύρου αντικρύ και το Μακρυπλάγι (Μακρυκέθερι) προς βορράν, ύψους 1370 μέτρων όπερ είνε ακόμη χιονισμένον αυτήν την εποχήν και περιγραφήν του οποίου θα δώσωμεν, μαζί με την της μαγευτικωτάτης στενωπού των Μεγάλων Δερβενίων, ώς αναφέραμεν. Αρχίζομεν την ανά τα ηφαιστειογενή όρη έρευναν μας από του Αγ. Θεοδώρους με κατεύθυνσιν προς το πρώτο σημείον των, την ''Κόκκινην σπηλιάν''. Εις τους αγρούς και τους ελαιώνες συναντώμεν νεαρωτάτας χωριατοπούλας και συνομιλούμεν ολίγον. Και αυταί φωνήν έχουν την αρίστην καθαρεύουσαν. -Προσέξατε παρακαλώ, λέγω προς την συντροφιάν. Και ακούομεν χωρικοκόριτσα να λέγουν: - Το θειάφι εξυγιαίνει (επρόκειτο δια το θείον των ηφαιστειωδών σπηλαίων) εις τους πρόποδας των ορέων, μήπως επιθυμήτε να έλθωμεν μαζί σας; κτλ. Μονάχα εις τας Αθήνας επιμένουν μακαρίως μερικοί καθυστερημένοι ''δημοτικιστάδες'' να αλλάξη ο λαός την ενιαίαν εκπολιτιστικήν γλώσσαν του. Πρώτη η Αττική παρέχει θαυμαστά δείγματα γενικής εθνικής γλώσσης, με την οποίαν να δύνανται να εκφρασθούν και να συνεννοηθούν όλοι οι έλληνες όπως πράττουν απαξάπαντες οι πολιτισμένοι λαοί. Τα δημοτικιστικά γλωσσολογικά πενιχρά κατασκευάσματα ανήκουν οριστικώς εις ατυχείς σφαλερότητας του παρελθόντος αιώνος, όσον και αν εκβιάζουν οι ''δημοτικιστάδες'' το κράτος εις προπαγάνδαν υπέρ της μαλλιαρής. Η γλώσσα δεν επιβάλλεται προπαγανδιστικώς εις τους λαούς. Αυτοί την δημιουργούν και όλοι οι ισορροπημένοι έλληνες σήμερον έχουν οριστική την πλατειάν γλώσσαν των, αδιαφορούντες προς τας νοσηρότητας ελαχίστων. Βαδίζομεν προς την Κόκκινη σπηλιάν. ΑΘΗΝΑΙΟΣ 90