ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ-ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ - Page 65

[10] Από την ζωήν και την φύσιν ΑΡΤΙΚΗ (ΡΑΤΙΚΗ) Πατέρας ---------------------------------------------------------------------------------------------- 25 Μαρτίου 1924 Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Ο Χατζόπουλος κατά την προσφιλή του περιγραφή περιγράφει μια μεγάλη διαδρομή που ξεκινά από τα Μέγαρα και μέσω Αρτικής θα ανέβει στον Πατέρα και στη συνέχεια θα κατέβει και θα επιστρέψει στην Ελευσίνα. Στο άρθρο όμως σταματά λίγο μετά την Αρτική. Εκ ορθογραφικού λάθους το άρθρο τιτλοφορείται Ρατική αντί του ορθού Αρτική που είναι μια κοιλάδα βόρεια της χαράδρας του Κανδηλιού στις νότιες απολήξεις του βουνού Πατέρα. Μ ετά των Αλεξάνδρου Β', Μενελάου, Θεοδώρου και Νικολάου α' γίνεται διήμερος μακρά διαδρομή εις ορεινά μέρη της Μεγαρίδος, τα οποία σπανιώτατα βλέπουν αθηναίους. Με ήλιον, με βροχήν του Μαρτίου καμνομεν τον εξής μέγιστον κύκλον: Μέγαρα, Ορκός, Αρτική, άνοδος εις την κορυφή του Πατέρα, Καρατζάδες, Μυρρίνι, κοιλάς Γκίνη, Σταμάτιζα, Λουτρός, αρχαίος ελληνικός πύργος, εκλείψαν μοναστήρι της αγ. Τριάδος, Δραμπάλιζα, παληά δημοσιά, κοιλάς Κοκκιναρέας, Σκυλλόρεμα, Βιλαρί, χαράδρα Ντράσιζας, βουνοί της, κοιλάς Βατράκι, μακρά κοιλάς Σαραντοποτάμου, Φίχθι, όρος και κοιλάς Βελατούρι, αρχαίος ελληνικός πύργος, Κόκκινο χωράφι, αγ Βλάσιος, Καμάρι, χάνι Καμπόλη, Μαγούλα, Ελευσίς. Εις τραχύτατα όρη ανερχόμεθα, αγρίας χαράδρας ανεβοκατεβαίνομεν βαθυτάτας κοιλάδας περνώμεν, εις κοίτας ποταμών βαίνομεν, ατελεύτητα πευκοδάση διαπερνώμεν, αφαντάστου πληθωρικής πυκνότητος, πλείστας αρχαιολογικάς τοποθεσίας χωραγραφούμεν. Πανηγυρική είνε η αμυγδαλιών άνθησις της Κοκκινιάς κάτωθεν του Αιγάλεω και όχι ολιγώτερον θριαμβευτική η των ποικιλοτέρων οπωροφόρων του ελευσίνειου πεδίου. Οι χωρικοί σκάπτουν τα αμπέλια εις το λαμπρόν πρωινόν φως, ξηρά δε, θάλασσα και ουρανόν έχουν μελιτώδη πραότητα. Λεύκες, αγριαχλαδιές και γκοριτσές απέκτησαν πολλαχού τα νέα φυλλώματα και πανεορταστικός είνε ο βαθυρρόδινος χρωματισμός της ανθήσεως των αγριομυγδαλιών. Αι ανεμώνες εκδηλούνται παντού εις την ζωηροτέραν πολυχρωμίαν των και τα σκληρά άνυδρα βουνά εφανέρωσαν τα περιχαρέστερα αγριολούλουδα των. Εις τα ανωτέρα ύψη βομβούν μυριάδες εντόμων χαιρομένων την καλήν ερωτικήν ώραν των. Χελιδόνια πετούν και φείδια έρπουν ανανήψαντα εις το θάλπος του Μαρτίου. Οι αντίλαλοι των χαραδρών απηχούν τα μελωδικά σφυρίγματα των ποιμένων, ποικιλότερα από τα των σειρήνων των αυτοκινήτων εις την πόλιν. Εις μανδριά και τυροκομεία πήζουν μυζήθραν υπό το φως του ηλίου εις την βροχούλαν, και είνε θαύμα εκεί το αγνόν χλωρό τυρί, αφθάστου ηδύτητος γλυκισμα, με ολόκληρον το βούτυρον του. Εις τα μανδριά και τις στάνες της Αττικής αγνοείται η αποβουτύρωσις του τυρού, όπως εις τα λοιπά μέρη της Ελλάδος. Αγνότης μοναδική υπ΄αυτήν την έποψιν. Το απογίνεται το έξοχον αυτό αττικόν τυρί, το διαφανές ως κρύσταλλον; Τυρέμποροι το αγοράζουν αντί οκτώ δρ. την 60