ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ-ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ - Page 64

Κατηφορίζομεν προς την κοιλάδα του Μικρού Βαθυχωρίου. Ένα τέταρτον. Εκ της κορυφής της Μάλιας Γκορίτσας 1 1/2 ώρα. Ωραιοτάτη είνε η βαθεία, κατάφυτος δε, δεξιά μας ρεμματιά, φθάνουσα εις την τοποθεσίαν του πύργου. Και χαριέστατον το θέαμα της καλλιέργημένης παχείας γης της κοιλάδος. Ποίμνια βόσκουν ιαχαί ποιμένων αντηχούν. Η λεκάνη έχει πολλά δρυς, αγριαπηδιές και αχλαδιές. Εις το βόρειον άκρον της τρία σπιτάκια εις απόστασιν απ άλλήλων, εκ των οποίων το ένα είνε κατεστραμμένον. Ο ένας οικίσκος με στάνην ανήκει εις τον εκ Βιλίων χωρικόν Ευμορφόπουλον. Εκ των οικίσκων μέχρι της θέσεως Βένιζα, συνόρου Μεγαρίδος και Βιλίων μισή ώρα. Εις το νότιον υψηλόν κάπως άκρον της κοιλάδος παρατηρούνται μεγάλοι λίθοι επί της οδού. Ένδειξις της αρχαιότητος της. Δεξιά δε του σημείου εκείνου ευρέος οροπεδίου πλείστα θεμέλια αρχαίων οικοδομημάτων και τρία αρχαία πηγάδια, το ένα πλησίον του άλλου εις γραμμήν. Το τρίτον είνε ξηροπήγαδον τώρα. Προχωρούντες δια την οδού εντός του πευκώνος βλέπομεν άλλα ίχνη αρχαίων κτιρίων, πλησίον δε ερειπωμένον νεώτερον οικίσκον. Έξοχος η θέα των δασοφύτων βουνών γύρω. Εις το εγγύς διάσελον θέα επί του κάμπου των Μεγάρων Καμίνι περί το διάσελον οπόθεν τώρα κατηφορίζει ελαφρώς φαρδύς καρρόδρομος, υποτυπώδης. Εκείθεν μετά τέταρτον φθάνετε εις την θέσιν Βένιζα καλουμένην ούτως εκ των ολίγων κέδρων εν μέσω των πολλών πεύκων. Στέρνα υπάρχει εις το μέρος και πολλά ελαιόδενδρα. Μετά η θέσις Τουτούλη λειβάδιον των Μεγάρων. Ποίμνια παραχειμάζουν. Υψηλά, αριστερά, ''τα Βράχια της Τούτουλης'', κόκκινα εκ του αποτεφρωθέντος πευκώνος των. Όλη η οροσειρά εκείνη μέχρι της Ώρας αποτελεί τμήμα του Πατέρα. Τα βουνά της διαχωρίζονται εις την κορυφήν υπό βαράθρων και είνε κατάφυτα. Αλλά πυρκαΪά κατέστρεψε και άλλον παρακείμενον πευκώνα εκτός του των ''Βράχων της Τούτουλης''. Μετά ημισείαν ώραν εκ της Βένιζας (2 1/2 ώραι μέχρι Μεγάρων) περνάτε από την στέρναν του Αρφανού παρά ερειπωμένον σπίτι. Ο καρρόδρομος κακώς διατηρούμενος είνε φαρδύς, βαίων ανάμεσα των αμπελώνων Μεγάρων, των οποίων τα πατητήρια έχουν παραδόξως κατά το πλείστον κατεστραμμένα παράθυρα και στέγην. Τέσσαρα ρεύματα διέρχεται ο καρρόδρομος, εκ των οποίων τα δύο τελευταία έχουν κτιστάς γεφύρας. Εδώ παράγεται ο εκλεκτός ρητινίτης των Μεγάρων. Εικονοστάσιον χωρίς εικόνα επί της οδού. Έπειτα εισέρχεσθε εις τον παμέγιστον ελαιώνα τιυ οποίου ο πλατύς καρρόδρομος αποτελεί λεωφόρον ήν θα ζήλευον αι Αθήναι. Επ αυτού δύο εικονοστάσια εξ ων το ένα της αγ. Παρασκευής κειμένης δεξιά της μεγάλης οδού. Αυτή καταλήγει εις το έξωθεν των Μεγάρων Ρέμμα της βρύσης, όπου εις μακράν κτιστήν λεκάνην ποτίζονται τα υποζύγια. Εκείθεν επί τέταρτον περίπου περνάτε την πόλιν δια τον σιδηροδρομικόν σταθμόν. Περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο του Αντώνη Καλογήρου ''Το βουνό Πατέρας'' http://bit.ly/1oecAvf ΑΘΗΝΑΙΟΣ 59