ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ-ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ - Page 119

[22] Εντυπώσεις της ημέρας ΟΣΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ Πάστρα -------------------------------------------------------------------------------------------- 8 Ιουνίου 1921 Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Δ. H Πάστρα είναι βουνό ανάμεσα στην Πάρνηθα και τον Κιθαιρώνα. Την εποχή του Χατζόπουλου το θεωρούσαν σαν την ανατολική απόληξη του Κιθαιρώνα και έτσι το αναφέρει στο άρθρο του. Σήμερα η Πάστρα (1025 μ.) εξετάζεται σαν χωριστό βουνό. Ο Χατζόπουλος από το κείμενο του φαίνεται ότι μαζί με τον φίλο του πηγαίνανε για Κιθαιρώνα και αποφάσισαν, μετά όμως από διαμαρτυρίες, του συνοδοιπόρου του, να πάνε πρώτα στην Μονή Οσίου Μελετίου, την οποία περιγράφει αναλυτικά και σημειώνει την ερειπωμένη κατάσταση της. Από εκεί κατεβαίνουν στο Μάζι (σημ. Οινόη), στον κεντρικό δρόμο, όπου και το χάνι του Ιατρού, όπου ξεκουράστηκαν και απ όπου σύντομα αναχώρησαν για τα Βίλια, στα οποία, μετά από οκτώ χλμ, φτάσανε νύχτα. Δεν μας γράφει που διανυκτέρευσαν και τι κάνανε την επομένη Σε άλλο άρθρο του στις 9 Ιουνίου 1920 ''Εις τα Βύλλια'' ένα χρόνο νωρίτερα αναφέρεται στην κωμόπολη αυτή. Ε ις την θέσιν Κοκκινόχωμα, πευκόφυτον, είνε τόσα τρυγόνια αυτήν την εποχήν, ώστε τα συναντάτε και εις τον αμαξιτόν δρόμον των Θηβών, που έρχεται από την Ελευσίνα. Φαίνεται ότι κάποιο νερό ανεκάλυψαν εις την περιοχήν και συναθροίζονται. Είχαν ωραίαν πτήσιν εις το δειλινόν. Ολίγον παρακάτω προβάλει ενώπιον σας εις το βάθος ο Κιθαιρών, εις την μακράν παράταξιν του, χωριζόμενο από το στενόν της Κάζας. Η δεξιά του επέκτασις φέρει το όνομα Πάστρα. Εις μυχόν του βουνού διακρίνονται φουντωτές λεύκες και παρ΄αυτάς ασπρίζει μεγάλον οκοδόμημα. Είνε το μοναστήρι του οσίου Μελετίου. Με καλόν βήμα μπορείτε να το φθάσετε από το σημείον εκείνο του αμαξιτού δρόμου εντός μιας ώρας και είκοσι λεπτών, βαδίζοντες εις τον κάμπον και ανεβαίνοντες κατόπιν εις το βουνό. Είπα προς τον σύντροφον «Έχουμε άλλο πρόγραμμα. Κορυφή του Κιθαιρώνος την λένε. Θέλομε από δω 7-8 ώρας. Διατί να χάσωμεν 4-5 ακόμη; Δια τον καϋμένον τον όσιον Μελέτιον;» Ο σύντροφος, αφού με ύβρισε πέντε λεπτά, με ηκολούθησε. Πηδούμεν εις τα χωράφια και συναντώμεν τον καρρόδρομον (Μάζι-Κακοσάλεσι) τον οποίον ακολουθούμεν. Χρυσάφι η δύσις εις τον κάμπον εις τα βουνά. Δεν το εκλέψαμε. Και όμως τρεις μανδρόσκυλοι στάνης μας επιτίθενται. Κατά τόσον ευσεβών θνητών; Εχομεν ράβδους και αμυνόμενοι, περνάμε την επικίνδυνον ζώνην. Τότε ενεφανίσθη βοσκός με την ενθαρρυντικήν δήλωσιν: - Μη φοβάσθε. Τα σκυλιά δεν πιάνουν. 114