Ανθρώπων Έργα Απρίλιος 2014 - Page 168

Μαρίνα Σαβεριάδου Γράμματα στην Ελοίζ Αγαπημένη Ελοίζ Μαρίνα Σαβεριάδου Γεννήθηκα δύο χρόνια μετά την εισβολή από μετανάστες γονείς στον Καναδά. Το 1978 οι γονείς μου και εγώ επιστρέψαμε στην Κύπρο, όπου ζω μέχρι και σήμερα. Είμαι κάτοικος του χωριού Λειβάδια στην επαρχία Λάρνακας και έχω τη δυνατότητα να ζω σε μια ήσυχη γειτονιά κοντά στη θάλασσα. Τελείωσα το Λύκειο Αγίου Γεωργίου το 1994 και παράλληλα απέχτησα το δίπλωμα μου στη λογιστική με την οποία και ασχολούμαι μέχρι σήμερα εππαγγελματικά. Από το 2002 εργάζομαι στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού και ταξιδεύω καθημερινά στη Λευκωσία για να έρθω στο γραφείο (πράγμα που με εκνευρίζει αφάνταστα). 168 | Ανθρώπων Έργα | Τεύχος 3 | Απρίλιος 2014 Ελπίζω το γράμμα μου να σε βρίσκει καλά και ευτυχισμένη. Το ίδιο μπορώ να πω και για μένα, από υγεία είμαι πολύ καλά. Όσο από ευτυχία, ναι ! μπορώ να πω με το χέρι στην καρδιά, να ομολογήσω μάλλον, χωρίς καμιά ντροπή και εγωισμό, ότι από τότε που γνωριστήκαμε σε εκείνο το γραφικό καφέ στην Πλάκα, νοιώθω πιο ευτυχισμένος από όσο ένοιωσα ποτέ στη ζωή μου. Η υπέρτατη ευτυχία μου όμως Ελοίζ, θα είναι η στιγμή εκείνη που θα αξιωθώ να σε δω και πάλι μπροστά μου. Δεν είναι μόνο η ομορφιά σου που με έχει σκλαβώσει, είναι εκείνο σου το βλέμμα, που λέει χίλιες λέξεις χωρίς να μιλά. Τα μάτια σου Ελοίζ, αυτά βλέπω μπροστά μου, είτε ανοιχτά έχω τα δικά μου είτε κλειστά και δεν ξεχωρίζω πια πότε είμαι ξύπνιος και πότε κοιμάμαι γιατί το μόνο που βλέπω συνεχώς μπροστά μου είναι αυτά τα μεγάλα εκφραστικά μάτια σου. Είμαι ευτυχισμένος όμως, σου το ξαναγράφω, γιατί γεννήθηκες και υπάρχεις εσύ, γιατί στάθηκα τόσο τυχερός ώστε να είμαι εκείνο το Χειμωνιάτικο πρωινό, σ΄ εκείνο το συγκεκριμένο καφέ στην Πλάκα, για να σε δω Απρίλιος 2014 | Τεύχος 3 | Ανθρώπων Έργα | 169