Αιθέρια Παράθυρα της ψυχής και του νου - Page 52

- - - - - νομίζεις ότι περπατάς πάνω στο νερό». Θαι μετά ακολουθούσαν και οι φωτογραφίες που «ανέβαζαν» για να δούνε οι άλλοι πως περνάνε. «Γδώ με τον Βαμοκλή αλωνίζουμε» ή «Ξαρτάρουμε με τον Βαμόκλα» ήταν τα συνοδευτικά σχόλια που έδινε, γιατί για κάποιο λόγο πρέπει να νομίζουν όλοι οι άλλοι ότι περνάς καλά, ανεξάρτητα του πως περνάς στην πραγματικότητα. Ν Ώίαντας τα σκεφτόταν όλα αυτά, και τα αμφισβητούσε βαθιά μέσα στους ιστούς του εγκεφάλου του αλλά έτρεμε να τα βγάλει προς τα έξω γιατί «έπρεπε να ταιριάξει». Θαι τότε εκεί που καθόταν στη μέση του μαντριού νιώθοντας πιο μόνος με εκατό άτομα γύρω του από ότι με κανένα στο σπίτι του είδε μια κοπέλα. Κια κοπέλα να στέκεται μόνη. Κια κοπέλα που βαριόταν. Θαι αμέσως άφησε τον Βαμόκλα να το ρίξει έξω μόνος του καθώς την πλησίασε, την άρπαξε και άρχισε να χορεύει σάλσα μαζί της, χωρίς λόγο. Θαι χωρίς να ξέρει πως ακριβώς τα κατάφερε, αλλά μέσα σε δύο λεπτά το μισό κλαμπ είχε σταματήσει και τους κοίταζε. ΋χι με ευγενικό τρόπο… Ώίαντας ε; σπάνιο όνομα, είπε με την απαλή φωνή της, έξω από το κλαμπ, όπου έμαθε ότι την έλεγαν Ώνδριάνα, ότι σιχαινόταν και αυτή τα κλαμπ και ήρθε γιατί «την κουβάλησε» η φίλη της. Γίχε μακριά σπαστά μαλλιά και φαινόταν στον Ώίαντα ότι είχε να γνωρίσει ένα τόσο ενδιαφέρον πρόσωπο από όταν ήταν στην κοιλιά της μητέρας του. Ρης είπε ότι ήθελε να γίνει «γκαζάς». Γκείνη χαμογέλασε και είπε ότι είναι υπέροχη ιδέα. Θαι πριν προλάβει να συζητήσει μαζί της για το πόσο μικροί και αλαζόνες ήταν μπροστά στην απ