ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ Σχολικό Έτος 2016 - 2017 - Page 25

24 APOTYP-1.indd 24 αφού είχα την ευκαιρία να συζητήσω με αυτούς τους πραγματικά υπέροχους ανθρώπους, που με υπομο- νή μού απαντούσαν σε ό,τι τους ρωτούσα για το άθλημα με το οποίο ασχολήθηκαν και μου έδειχναν πώς να χρησιμοποιώ το αμαξίδιο. Ακόμα και όταν δεν τα κατάφερνα, επέμεναν μέχρι να με δουν να τα καταφέρνω. Αυτό το ενδιαφέρον και τη διάθεση να ασχοληθούν με μένα, αλλά και με τα υπόλοιπα παιδιά, εκτιμώ αφάνταστα και δε θα ξεχάσω ποτέ. Μετά από λίγο συγκεντρώθηκαν τα παιδιά του Γυμνασίου και ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε τον αγώνα. Οι ομάδες ήταν μεικτές, δηλαδή αποτελού- νταν από 3 αθλητές με αναπηρία και 2 μαθητές η καθεμιά και προφανώς υπήρχαν οι αλλαγές που γίνονταν σε κάθε δεκάλεπτο, έτσι ώστε όλοι να συμμετάσχουν σε αυτόν τον σπουδαίο αγώνα. Εγώ μπήκα ως αλλαγή στο τελευταίο δεκάλεπτο, γιατί ήθελα να δω πρώτα τι θα έκαναν και τα υπόλοιπα παιδιά, ώστε να ξέρω το ρόλο μου. Πήρα λοιπόν ένα αμαξίδιο και μπήκα στο παρκέ, όπου για μια ακόμα φορά δέχτηκα τους χαιρετισμούς αλλά και τις συμ- βουλές των «αντιπάλων» για το τι να κάνω και πώς να κινούμαι στο χώρο. Αυτές οι συμβουλές φάνη- καν εξαιρετικά χρήσιμες αφού σύντομα πέτυχα και Έχοντας έρθει σε επαφή με αυτούς τους εκπληκτικούς ανθρώπους και συζητώντας μαζί τους, συνειδητοποίησα πόσο ξεχωριστοί είναι. το πρώτο μου καλάθι, που το ακολούθησαν έπαινοι και συγχαρητήρια. Σε μία επίθεση, ωστόσο, αστόχησα σε ένα σουτ γιατί βρισκόμουν σε κίνηση. Ένας συμπαίκτης μου, λοιπόν, με αναπηρία σταμάτησε αυτό που έκανε, για να μου δείξει πώς να σταματάω το αμαξίδιο και μετά να σουτάρω. Στην επόμενη επίθεση έγινε ακριβώς το ίδιο και ο συναθλητής μου μου το ξαναεξήγησε με περισ- σότερες λεπτομέρειες και πιο παραστατικά, ώσπου στην τελευταία επίθεση τα κατάφερα και στη συνέ- χεια τον ευχαρίστησα θερμά. Γενικά το παιχνίδι κύ- λησε ομαλά, χωρίς να νοιάζει κανέναν ποιος κέρδι- σε, γιατί είχαμε όλοι ζήσει έναν αγώνα που έμελλε να μας μείνει αξέχαστος. Από αυτή μου την εμπειρία είδα πολλά και έμα- θα ακόμη περισσότερα. Έχοντας έρθει σε επαφή με αυτούς τους εκπληκτικούς ανθρώπους και συζητώ- ντας μαζί τους, συνειδητοποίησα πόσο ξεχωριστοί είναι. Είναι γεγονός ότι ταλαιπωρούνται από μία σω- ματική αναπηρία που τους κρατά καθηλωμένους σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο. Όμως εκείνοι τι κάνουν; Έχοντας πλήρως αποδεχθεί την κατάσταση, αγωνί- ζονται και παλεύουν στην καθημερινότητα τους για να την αντιμετωπίσουν όσο το δυνατόν καλύτερα και δεν πτοούνται από αυτή. Το σπουδαιότερο όμως είναι πως όχι μόνο απαι- τούν δικαιωματικά την αναγνώρισή μας αλλά έχουν κερδίσει την εκτίμηση και τον ανιδιοτελή θαυμασμό μας για την ψυχική >:>>:>7::::܃:::::>:>::>::Դ+>>;>::ԃ::ă::>3::::ă:>>:>7>>:>>:::>>;>:>>:>:::+:s:ԃ:W:::::>:G:::::>:::::>:::ă:s:ԃ:W:::::>:g:::>0+>:>:>+::>>:>>:>:>>:>7::ԃ::>3::>::ă::::::::>;::>::+>:>::>:::>4::>:::ă>:::>>3::::܃>>::::(Լؼ܀::